ที่ผ่านมา นักประดิษฐ์ได้พัฒนาแขนเทียมให้เคลื่อนไหวสมบูรณ์คล้ายแขนจริง และยังยืดหยุ่นมากขึ้น แต่ผิวหนังเทียมเหล่านี้ยังเป็นแค่พลาสติกไร้ความรู้สึก นักวิจัยจากห้องปฏิบัติการวิจัยแห่งชาติโอค ริดจ์ ซึ่งตั้งอยู่ในสหรัฐ จึงนำนาโนเทคโนโลยีมาช่วยเพื่อให้ผิวเทียมมีความรู้สึกเหมือนผิวหนังจริง
พวกเขาเริ่มทำโครงการ ฟิล์มสกิน (FILMskin) ร่วมกับนักวิจัยจากหลายสถาบันฝังท่อคาร์บอนนาโนขนาดเล็กจิ๋วลงกับผิวเทียม ทำหน้าที่เป็นเซ็นเซอร์อุณหภูมิ เซ็นเซอร์รับแรงกด สื่อนำไฟฟ้าแบบยืดหยุ่น หรือเป็นส่วนหนึ่งของผิวหนังเทียมที่มีคุณสมบัติเชิงกลศาสตร์ และความร้อนคล้ายกับผิวหนังมนุษย์
นอกจากนี้ คาร์บอนที่อยู่ในท่อคาร์บอนนาโนยังมีคุณสมบัติเชิงชีวภาพ หมายความว่า เมื่อใช้กับร่างกายมนุษย์แล้วจะไม่ถูกระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายต่อต้าน เพราะคิดว่าเป็นของแปลกปลอม อนาคตอาจนำมาใช้สร้างเซ็นเซอร์ที่ต่อสายเข้ากับระบบประสาท เพื่อรับส่งข้อมูลสื่อสารไปมากับสมอง
ปัจจุบัน ทีมวิจัยกำลังทดสอบแผ่นผิวหนังว่า ผิวหนังด้านนอกสามารถกันน้ำ และรับรู้การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิและแรงกดได้หรือไม่ พวกเขาออกแบบให้ผิวหนังชั้นบนกันน้ำได้ โดยใช้วัสดุที่มีโครงสร้างระดับนาโนเช่นกัน อนุภาคดังกล่าวละเอียดมาก สามารถโรยลงบนแผ่นหนังเทียมเหมือนโรยแป้ง และปล่อยให้พวกมันยึดกับผิวด้วยความร้อน
เหตุที่ต้องเคลือบชั้นกันน้ำ เพราะต้องป้องกันไม่ให้น้ำหรือเหงื่อซึมเข้าไปตามรอยและข้อต่อ เนื่องจากความชื้นอาจทำให้ชุดอิเล็กทรอนิกส์มีปัญหาได้ นอกจากนี้ ทีมงานยังมองหาวิธีใช้ท่อคาร์บอนนาโนเก็บพลังงานแสงอาทิตย์ หรือความร้อนจากร่างกาย เพื่อป้อนกระแสไฟฟ้าให้เซ็นเซอร์ หากทำได้สำเร็จอนาคตสามารถนำไปใช้งานได้หลากหลาย
ที่มา: หนังสือพิมพ์คมชัดลึก ฉบับวันอังคารที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2551
